
Sāturnus, quem Iuppiter vīcerat, dē caelō ad terram fūgit et in Ītaliam nāvigāvit. Fugitīvus ad rēgem Iānum, quī tum terram regēbat, magna beneficia ferēbat. Populī antīquī Ītaliae erant ferī et sine cultū lēgibusque vīvēbant. Populī domōs nōn habēbant sed in cavernīs aut in arboribus habitābant. Nucēs et frūctūs et crūdam carnem edēbant. Sāturnus igitur lēgēs dedit ēt populōs docuit domōs aedificāre et agrōs colere et cibum coquere. Prō hīs beneficiīs, Iānus Sāturnō grātiās agēbat. Postquam Sāturnus ab Ītaliā nāvigāvit, Iānus populōs celebrāre hunc deum voluit. Ergō, ubi nummōs faciēbat, ex ūnā parte imāginem capitis Iānī, ex alterā parte imāginem nāvis exprimēbat. Ubi puerī Rōmānī lūdēbant, nummōs in sublīme iactābant et "Capita!" aut "Navia!" exclāmābant.